|
Historia powstania napojów alkoholowych
- w wielkim skrócie (cz.1)
Według badań archeologicznych, prawdopodobnie
już ok.10 tysięcy lat temuotrzymywano napoje alkoholowe
przez fermentację fig, daktyli i winogron. Najwcześniejsze
produkty alkoholowe powstawały w Chinach, Persji i Egipcie.
Do europejskich krajów Basenu Morza Śródziemnego sztuka przyrządzania
wina i miodu pitnego dotarła przez handlarzy fenickich. W
Grecji i Rzymie wina były konsumowane już 1000 lat p.n.e.
nie tylko przy uroczystościach w świątyniach greckich, ale
i podczas uczt i biesiad. Grecy rozcieńczali wino wodą, gdyż
picie nierozcieńczonego wina uważano za zwyczaj barbarzyński.
W Rzymie zaś, wino mieszano z korzeniami, przyprawami i miodem.
Następnie, Grecy i Rzymianie przenieśli swoją wiedzę do Europy
centralnej. Jednak początki winarstwa nie przyprawiały smakoszy
o zawrót głowy. Były to trunki o niskiej zawartości alkoholu,
czyli takiej jaką można osiągnąć przy naturalnej fermentacji
(ok. 16 stopni). Dopiero w VIII stuleciuArabscy alchemicy
w Hiszpanii dokonali pierwszej destylacji wina i otrzymali
napój o wysokiej zawartości alkoholu. Póżniej przyprawiali
go aromatycznymi spubstancjami i rozprowadzali jako eliksiry.
Eliksiry były wówczas bardzo cenne, a sposoby ich produkcji
uważano za największą tajemnicę, skrzętnie ukrywaną przez
ówczesnych uczonych przez prawie kilkaset lat.
Z końcem XIII w. pojawił się
pierwszy opis aparatu destylacyjnego w traktacie o winie,
napisanym przez prof. Arnolda de Villeneuve z Uniwersytetu
Montpellier. Od tego czasu znana była już w Europie produkcja
alkoholu, tzw. wody życia, która bardzo opornie ulegała ulepszaniu.
Pierwsze alkoholowe napoje konsumpcyjne zaczęto sporządzać
w XIV i XV wieku. Ze słodu jęczmiennego - whiskey w Irlandii,
z wina - wypalankę winną we Francji, ze zboża - gorzałkę w
Polsce. Najlepsze wyroby w XV w.produkowali Włosi,
dodając do spirytusu olejki aromatyczne, wyciągi z ziół, miód
i słodkie wino. Były to słynne na całą Europę rosolisy, wówczas
najlepsze i najdroższe trunki alkokolowe podawane na dworach
możnych. Z biegiem czasu powstawały w różnych krajach Europy
pierwsze wytwórnie wódek i likierów, specjalizujące się w
charakterystycznych dla danego regionu wyrobach. Były to m.in.
Francuskie likiery Chartreuse, Bénédictine, Anisette de Bordeaux
oraz koniaki w Charente, likier Maraschino w Dalmacji, likier
kminkowy Allasch- Kümmel w Rydze, a w Gdańsku Złota Woda.
Pierwsze nowoczesne aparaty gorzelnicze
i rektyfikacyjne powstały w XIX w.Uzyskiwano wówczas
spirytus rektyfikowany o wysokiej mocy i prawie idealnie oczyszczony
z wszelkich ubocznych produktów fermentacji, nadających przykry
zapach i smak. Polskie wódki były bardzo cenione, pędzenie
wódki z żyta zaczęto w XV w., a w XVI w. było ono juz bardzo
rozpowszechnione, o czym świadczy wprowadzenie podatku na
gorzałkę. W końcu XVIII w. powstała pierwsza fabryka wódek
gatunkowych Baczewskiego. Po II wojnie światowejprzemysł
napojów alkoholowych został upaństwowiony. Dopiero w 1991
roku poszczególne zakłady uzyskały całkowitą samodzielność.
Na podstawie:Jan Cieślak "Od abboccato do żubrówki"
|
