|
Napój narodowy
czyli podstawy wiedzy o miodach pitnych
Miody pitne sporzadząno w domach szlacheckich
od czasu Średniowiecza. Dzisiaj ich polularnosć spadła na
rzecz "innych" trunków, ale nie wypada ignorować
dobrego trójniaka.
Jak podawać i przechowywać?
Miody należy podawać w temperaturze
pokojowej, a w zimie na gorąco z przyprawami korzennymi. Miody
doskonale nadają się do przechowywania, z czasem nabierają
głębokiego aromatycznego smaku. Przechowuje się jak wina:
w ciemnych pomieszczeniach, w niskiej temperaturze ( 5 -10
stopni), w pozycji leżącej.
Jak przygotowuje się miód pitny?
Jest to napój uzyskiwany przez fermentację
alkoholową rozcieńczonego wodą miodu pszczelego, czyli tzw.
brzeczki miodowej. Brzeczka może zawierać tylko miód i wodę
i daje w wyniku fermentacji miody naturalne. Gdy zostanie
doprawiona chmielem, daje miody chmielowe, a gdy korzeniami
i ziołami daje miody korzenne. Brzeczkę doprawia się też sokami
owocowymi i wtedy można otrzymać doskonałe miody owocowe,
takie jak wiśniak lub maliniak. Produkcja miodu nie różni
się zbytnio od produkcji wina owocowego: przygotowanie brzeczki
miodowej, fermentacja i dojrzewanie młodego miodu.
Podział miodów pitnych.
Podział przeprowadzany jest w zależności
od sposobu sporządzania brzeczki. Rozróżnia się miody n i
e s y c o n e - powstałe z brzeczki rozpuszczonej w letniej
wodzie i poddanej fermentacji, oraz miody s y c o n e powstałe
z miodu rozpuszczonego w wodzie i warzonego (gotowanie brzeczki),
który po wystudzeniu jest poddawany fermentacji. W przemyśle
produkuje się miody sycone, które mają uboższy smak, ale fermentacja
przebiega czyściej, szybciej i lepiej (drobnoustroje brzeczki
są unieszkodliwiane podczas warzenia).
Drugim kryterium podziału miodów pitnych jest stopień rozcieńczenia
brzeczki wodą, czyli stosunek miodu i wody w brzeczce. Mamy
więc, cztery typy miodów:
p ó ł t o r a k- na 1 litr miodu 0,5 litra wody
d w ó j n i a k- na 1 litr miodu 1,0 litra wody
t r ó j n i a k- na 1 litr miodu 2,0 litra wody
c z w ó r n i a k- na 1litr miodu 3,0 litra wody
Oczywiście im więcej miodu, tym lepszy trunek. Jednakże, ilość
miodu wpływa na czas leżakowania - im więcej miodu, tym dłuższy
proces uzyskiwania napoju. Najbardziej popularnym typem miodu
jest trójniak, który już po 1-2 letnim leżakowaniu jest dobrej
jakości produktem. Jakość czwórniaka jest najsłabsza. Dwójniaki
i półtoraki fermentują powoli i wymagają wieloletniego leżakowania.
Na podstawie:Jan Cieślak "Od abboccato do żubrówki"
|
