|
|
|
Już od IV wieku p.n.e. chińscy
dietetycy znali pojęcie cukrzycy, jej szczegółowy opis i wiązali
występowanie tej choroby ze sposobem odżywiania się ("Podręcznik
Żółtego Cesarza"). W 200 roku n.e. lekarze znali
choroby niedoboru powstałe w wyniku stosowania nieodpowiedniej
diety - opisano je w "Usystematyzowanym skarbcu medycyny
Chang Chi", zaś w 1330 roku w księdze "Zasady
prawidłowego żywienia Hu Ssu Hui" wspomina się, iż
wiele chorób można wyleczyć samą dietą. Jak widać tradycja
chińska wyprzedziła o całe wieki kulturę zachodnią, w której
dietetyka jako nauka rozwinęła się dopiero na przełomie wieku
dwudziestego. Na czym opierała się wiedza chińskich lekarzy?
W Chinach I Ching i teoria równowagi
yin i yang były odzewem na zamęt jaki zapanował w
kraju ok. roku 500 p.n.e. Poczęto więc szukać powiązań i
wzajemnych relacji pomiędzy człowiekiem a otoczeniem i
koncentrować się na sobie w poszukiwaniu drogi przez chaos.
Filozofia to ogarnęła każdy element
przestrzeni zarówno duchowej jak i materialnej. Poszukiwanie siły
życiowej oraz umiejętne jej pielęgnowanie stało się sensem
samym w sobie, a rezultaty widoczne były w każdej sferze życia.
Feng shui to sztuka zagospodarowania
przestrzeni oparta na założeniu, że szczęście przychodzi
wtedy, gdy ludzie żyją w harmonii ze środowiskiem i ze swym wnętrzem.
Analizując przepływy i przekształcenia się energii w
przyrodzie podaje metody ich ukierunkowania. Zastosowanie nauki
Feng-Shui pozwala na odnalezienie siły życiowej w każdym
elemencie życia codziennego od wystroju wnętrz do pożywienia. Pomaga
to poznać istotę własnej natury i równowagi yin-yang w
danym momencie, a także udoskonalić zdolności kulinarne, a te
maja niebagatelne znaczenie we wzmacnianiu chi oraz
harmonizowaniu wszelkiej równowagi energetycznej. Odżywiając się
zgodnie z dobowymi przepływami energii yang i yin i dopasowując
dietę do tego, czy trzeba działać, czy myśleć, czy być
stanowczym, czy biernym, przyspieszyć czy zwolnić - osiąga się
harmonię między wymaganiami stawianymi nam przez świat zewnętrzny
i swymi własnymi potrzebami.
|
|
|
